Het metabolisme van de opperhuid houdt in dat de basale keratinocyten geleidelijk omhoog bewegen door celdifferentiatie en uiteindelijk afsterven om een kernloze hoornlaag te vormen, die vervolgens afvalt. Over het algemeen wordt aangenomen dat met het toenemen van de leeftijd de basale laag en de stratum spinosum verstoord raken, de overgang tussen de opperhuid en de lederhuid vlakker wordt en de dikte van de opperhuid afneemt. Als de buitenste barrière van het menselijk lichaam staat de opperhuid in direct contact met de externe omgeving en is daardoor het meest gevoelig voor diverse externe factoren. Veroudering van de opperhuid weerspiegelt het best de invloed van leeftijd en externe factoren op het verouderingsproces.
In de opperhuid van een ouder wordende huid neemt de variabiliteit in grootte, morfologie en kleuringseigenschappen van de basale laagcellen toe, de overgang tussen opperhuid en lederhuid wordt geleidelijk vlakker, de opperhuidlaag wordt ondieper en de dikte van de opperhuid neemt af. De dikte van de opperhuid neemt met ongeveer 6,4% per decennium af, en bij vrouwen gaat dit proces nog sneller. Deze afname is het meest uitgesproken in blootgestelde gebieden, zoals de strekzijden van het gezicht, de nek, de handen en de onderarmen. Keratinocyten veranderen van vorm naarmate de huid ouder wordt; ze worden korter en dikker. Door de snelle celvernieuwing van de opperhuid worden ze groter, waardoor de celvernieuwingstijd toeneemt, de proliferatieve activiteit van de opperhuidcellen afneemt en de opperhuid dunner wordt. Dit leidt tot verlies van elasticiteit en rimpelvorming.
Door deze morfologische veranderingen is de overgang tussen de opperhuid en de lederhuid niet meer zo strak en kwetsbaar voor beschadiging door externe invloeden. Het aantal melanocyten neemt na het 30e levensjaar geleidelijk af, het proliferatievermogen daalt en de enzymatische activiteit van melanocyten neemt met 8-20% per decennium af. Hoewel de huid niet snel bruin wordt, zijn melanocyten vatbaar voor lokale proliferatie en de vorming van pigmentvlekken, vooral op aan de zon blootgestelde plekken. Ook het aantal Langerhans-cellen neemt af, waardoor de immuunfunctie van de huid verzwakt en de huid vatbaarder wordt voor infectieziekten.
HuidanalyzerHet apparaat kan worden gebruikt om rimpels, textuur, collageenverlies en gezichtscontouren te detecteren en zo huidveroudering vast te stellen.
Geplaatst op: 12 mei 2022
