De belangrijkste factor bij huidveroudering:
UV-straling, fotoveroudering
70% van de huidveroudering wordt veroorzaakt door blootstelling aan zonlicht.
UV-stralen tasten het collageen in ons lichaam aan, dat ervoor zorgt dat onze huid er jong uitziet. Als het collageen afneemt, verliest de huid elasticiteit, gaat ze hangen, wordt ze dof, krijgt ze een ongelijkmatige teint, hyperpigmentatie, pigmentvlekken en andere huidproblemen.
Het brede spectrum van de zon is verdeeld in UVA en UVB. UVB-stralen hebben een korte golflengte en kunnen alleen de bovenste huidlaag verbranden, zonder dieper in de huid door te dringen. UVA-stralen daarentegen hebben een lange golflengte en kunnen door glas heen dringen en dieper in de huid doordringen, waardoor uiteindelijk het collageen verzwakt en rimpels ontstaan.
Simpel gezegd: UVA leidt tot veroudering, UVB tot verbranding en ultraviolet licht kan cellulair DNA beschadigen, de activiteit van fibroblasten verminderen en de collageensynthese blokkeren, wat leidt tot celmutatie, veroudering en apoptose (celdood). UV-straling is dus overal, of het nu zonnig of bewolkt is, je moet jezelf goed beschermen tegen de zon.
De op één na belangrijkste factor bij huidveroudering
Oxidatieve vrije radicalen
Het sleutelwoord voor vrije radicalen is 'zuurstof'. We ademen ongeveer 98 tot 99 procent zuurstof in bij elke ademhaling; het wordt gebruikt om het voedsel dat we eten te verbranden en kleine moleculen vrij te maken die onze cellen kunnen metaboliseren, en het levert veel energie op om onze spieren te laten werken.
Maar misschien kiest 1% of 2% van de zuurstof een andere, gevaarlijke weg. Deze kleine hoeveelheid zuurstof, vaak vrije radicalen genoemd, valt onze cellen aan. Na verloop van tijd stapelt deze schade zich op.
De meest opvallende tekenen van veroudering zijn die op de huid te zien zijn. Ons lichaam heeft een afweermechanisme dat de schade herstelt die vrije radicalen aan onze cellen toebrengen, maar wanneer vrije radicalen zich sneller ophopen dan de lichaamscellen ze kunnen herstellen, veroudert de huid geleidelijk.
De afbeelding hierboven toont het echte huidweefsel van ons lichaam. Je kunt duidelijk zien dat de bovenste laag (epidermis) donkerder is en de onderste laag (dermis) iets lichter. In de dermis produceren we collageen, en de cellen die collageen aanmaken, heten fibroblasten; dit zijn de machines die collageen produceren.
De fibroblasten in het midden van de afbeelding zijn de fibroblasten, en het spinnenweb eromheen is collageen. Collageen wordt geproduceerd door fibroblasten, en jonge huid is een driedimensionaal en dicht netwerk van collageen, waarbij fibroblasten krachtig aan de collageenvezels trekken om jonge huid een volle en gladde textuur te geven.
En de oude huid, de fibroblasten en de collageenverbinding tussen de huid en de ouder wordende fibroblasten, zorgen er vaak voor dat collageen niet meer goed kan doordringen. Na verloop van tijd begint de huid ook te verouderen. Dit is wat we vaak huidveroudering noemen. Hoe kunnen we de oxidatie van de huid tegengaan?
Naast extra aandacht besteden aan zonnebrandcrème, kunnen we huidverzorgingsproducten gebruiken die vitamine A, vitamine E, ferulazuur, resveratrol en andere ingrediënten bevatten; over het algemeen kunnen we ook meer felgekleurde groenten en fruit eten, zoals tomaten, die rijk zijn aan lycopeen.
Het kan zuurstof goed opnemen en oxidatieve stress voorkomen. Je kunt ook meer broccoli eten, want broccoli bevat een stof genaamd mosterdolieglycosiden. Na inname worden deze stoffen in de huid opgeslagen, waardoor de huidcellen zichzelf kunnen beschermen. Deze groenten en fruit kunnen de weerstand van cellen tegen veroudering bevorderen.
De derde belangrijkste factor bij huidveroudering
Huidglycatie
Glycatie wordt in vaktermen ook wel een niet-enzymatische glycosyleringsreactie of een Melad-reactie genoemd. Het principe is dat reducerende suikers zich binden aan eiwitten in afwezigheid van enzymen; reducerende suikers zijn zeer reversibel met eiwitten, en reducerende suikers en eiwitten ondergaan een langdurige oxidatie-, dehydrogenerings- en herschikkingreactie, resulterend in de productie van glycosylerings-eindproducten in een laat stadium, ofwel AGE's.
AGE's zijn een groep onomkeerbare, geelbruine, geassocieerde biologische afvalstoffen die niet door enzymen worden afgebroken en een van de belangrijkste oorzaken van veroudering bij de mens zijn. Naarmate we ouder worden, hopen AGE's zich op in het lichaam, wat leidt tot een toename van de hardheid van de binnenwanden van bloedvaten, een verstoring van het botmetabolisme met osteoporose tot gevolg, en de afbraak van collageen- en elastinevezels in de dermis met huidveroudering tot gevolg. Huidveroudering door glycatie kan in één zin worden samengevat: suiker vernietigt gezonde eiwitten en transformeert jonge eiwitstructuren in oude eiwitstructuren, wat leidt tot veroudering en verlies van elasticiteit van collageen- en elastinevezels in de dermis.
Geplaatst op: 29 mei 2024
